وبسایت رسمی محمد حسین آقاسی

Personal website of Mohammad Hossein Aghasi
  • وکالت در دعاوی حقوقی، تجاری
  • پرونده های حقوق بشر
    (مطبوعاتی، امنیتی- سیاسی)
  • تنظیم قرارداها

استاد شجریان

یکی از اساسی ترین وظایف حاکمیت حمایت از کسانی است که بر آنها حکومت می‌کند و قانون ابزار این حمایت را در اختیار مقامات قانونی قرار داده است تا کسانی که مورد تعدی قرار می‌گیرند به استناد آن مجاز به طرح درخواست خود باشند و حکومت نیز قادر باشد مرتکبین تعدیات را مورد تعقیب قرار دهد.

قانون حمایت از حقوق مؤلفین و مصنفان و هنرمندان در سال 1348 تصویب و از جمله این قوانین است که در صورت عمل به آن، قوة ابتکار و انگیزه تولید آثار متعددی در افرادی که توان آنرا دارا هستند از قوه به فعل درمی آید. اگر در برخی از نقاط دیگر دنیا می‌بینیم که خلاقیت انسانها به بار می‌نشیند و علاوه بر بهره مندی مردم، آنان نیز از آثار و نتایج زحمات خویش می‌توانند حاصلی بدست آورند اجرای قوانین و مقرراتی است که مشابه آن در کشور ما نیز وجود دارد اما در اینجا و اجرای آن قوانین چندان جدی گرفته نمی‌شود و موجب دلسردی نویسندگان، هنرمندان و صاحبان فکر و اندیشه می‌گردد.

اینک نزدیک به سه ماه است که شکایت استاد شجریان در مرجع قضائی طرح گردیده و به استناد قانون مذکور تعقیب متعدیان به حقوق وی و هتاکان به وی درخواست شده اما انتظاری که از مقامات قضائی می‌رفت برآورده نشده است. جالب اینجاست که سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران هیچگونه دفاع مؤثری ننموده و دلیلی بر بیگناهی خود ارائه نکرده است و با پذیرش استفاده غیرمجاز از آثار استاد شجریان علت آن را ترویج موسیقی اصیل ایرانی دانسته است.

می‌دانیم که قانون اگر برای ارتکاب عملی مجازات تعیین کند آن عمل جرم محسوب می‌شود و مجرم باید تعقیب و مجازات شود. فرقی نمی‌کند که او کیست و چرا مرتکب جرم شده (جز در موارد دفاع مشروع)، درماده 23 قانون حمایت از حقوق مؤلفان و مصنفان و هنرمندان تصریح شده که ((هر کس تمام یا قسمتی از اثر دیگری که مورد حمایت این قانون است به نام خود یا به نام پدیدآورنده بدون اجازه او و یا عالماً عامداً به نام شخص دیگری غیر از پدیدآورنده نشر یا پخش یا عرضه کند به حبس تأدیبی از شش ماه تا 3 سال محکوم خواهد شد)). آنچه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران انجام داده مشمول قسمت اول ماده است یعنی پخش آثار استاد شجریان بدون اجازه پدیدآورنده یعنی بدون اجازه استاد شجریان و علیرغم اینکه بازپرس محترم رسیدگی کننده به شکایت صریحاً و کتباً از صدا و سیما خواسته که اگر مجوزی و اجازه‌ای دارد ارائه کند، هیچگونه اجازه‌ای ارائه نشده است. بنابراین اینک راهی وجود ندارد بجز اینکه مرتکب یا مرتکبین عمل یعنی کسی که مجوز پخش آثار استاد شجریان را صادر نموده بعنوان متهم احضار و به وی تفهیم اتهام شود و قرار وثیقه صادر گردد اما …

شکایت دیگر استاد شجریان علیه روزنامه‌ای است که صریحاً طی حداقل دو شماره به ایشان اتهام وطن فروشی وارد نموده است و علاوه بر استاد شجریان عموم طرفداران وی را به شدت رنجانده. اما برخوردی که در مورد سایر روزنامه ها و در چنین مواردی صورت می‌گیرد با متهم این پرونده صورت نگرفته است و این پرسش را بوجود آورده که مگر به موجب قانون همه در برابر قانون مساوی نیستند؟! اگر جواب مثبت است چرا با سکوت در برابر هتاکی‌ها (حتی با شکایت شاکی) و مماشات با مرتکبین آن، موجب تجری سایرین می‌شویم. متأسفانه عدم برخورد قانونی و عدم اجرای دقیق قانون اینک موجب تشویق سایرین شده و جسته گریخته همچنان در برخی از روزنامه های خاص به اهانت و افترا و اشاعه اکاذیب نسبت به موکل اینجانب (استاد شجریان) می‌پردازند، و استاد نیز که تاکنون نتیجه‌ای ملموس از شکایات خود نگرفته نگران از رفتاری است که ممکن است شیوع بیابد و بیش از پیش موجبات هتک حیثیت وی را فراهم سازد. تردیدی نیست که اگر مشتکی عنه (کسی که علیه او شکایت شده) دلیلی بر بیگناهی خود ارائه نکند، قاضی مکلف است بلافاصله علیه وی قرار وثیقه صادر کنم و سپس با صدور کیفرخواست پرونده را برای رسیدگی و صدور رأی مقتضی به دادگاه صلاحیتدار ارسال نماید چرا در این مورد چنین نشد و همچنان با بی عملی مواجه هستیم؟!